.

‘Mevrouw, ik snap niks van die vrouwen! Wat willen ze nou?’ In de jaren dat ik Engelse les gaf aan jonge bouwvakkers, liepen ze weleens wanhopig mijn klaslokaal binnen. Dan had er eentje ruzie met z’n verkering, waar hij dan helemaal niks van begreep. Of z’n vriendin maakte het ineens uit, hem verbijsterd achterlatend. Grommend zat hij dan bij mij in de les. ‘Ze benne om van te houwe, maar ik begrijp ze gewoon niet!’

De jonge bouwvakker was de enige niet. Hij maakte kennis met waar alle relaties vroeg of laat mee te maken krijgen: onbegrip. Wel houden van, maar niet begrijpen. En dat is voor iedereen frustrerend, of je nu verliefd, verloofd of al twintig jaar getrouwd bent. Hoe kom je daaruit? Wat kunnen we doen om elkaar beter te begrijpen?

  • Om met de eerste vraag te beginnen: liefde is de basis maar die liefde vormgeven doen we allemaal anders. En daar zit de uitdaging. Want dan denk je super liefhebbend bezig te zijn als je bijvoorbeeld A doet, terwijl je man daar niet op zit te wachten. Want die wilde juist een beetje B, of juist liever C. En zo is er nog een heel alfabet aan manieren om lief te hebben. Wat we moeten leren, is elkaar te begrijpen weten wat de ander nodig heeft. En als we daarop aansluiten, kan de liefde pas goed vorm krijgen.
  • Waarom is begrip dan zo belangrijk? Eigenlijk kun je het zo zien: als liefde het doel is, dan is begrip de routekaart er naartoe. Als je begrijpt dat de ander A, B of C nodig heeft, dan kun je dat ook geven. En dat luistert nauw, want er is echt een verschil tussen liefde in de vorm van knuffels of liefde in de vorm van praktische hulp. Of liefde in de vorm van dagelijks gesmeerde boterhammen of liefde in de vorm van onverdeelde aandacht in een diep gesprek. Dus als je wilt dat je liefde aankomt, moet je begrijpen wat de ander nodig heeft om zich ook geliefd te weten.
  • Dan de hamvraag van dit verhaal: hoe kunnen we elkaar begrijpen? Dat begint met de vraag aan de ander: wat heb jij nodig? Dat werkt praktisch in elke situatie: bij problemen oplossen, keuzes maken of samen dingen regelen. Maar let op, het antwoord op die vraag kan heel verschillend zijn. De één wil namelijk actie in de tent, de ander wil dat je meevoelt. De één wil een peptalk, de ander wil een plan. De één wil rustig nadenken, de ander direct doorpakken. Waar het om gaat, is dat je ontvankelijk kunt zijn voor de behoeften van de ander. En dat je ermee aan de slag gaat. Zodat je niet alleen van elkaar houdt, maar elkaar ook steeds beter leert begrijpen.

Even terug naar mijn bouwvakkers voor een laatste les 😊

Wat die jonge kerels (en wij allemaal!) moeten leren, is dat de liefde een vak apart is. Dat leer je niet uit een boekje, maar uit het leven. Met vallen en opstaan, als je ‘t mij vraagt. Maar de belangrijkste les is dat het begint met de ander te begrijpen, hoe lastig dat soms ook is. Maar daar ligt de sleutel voor een leven lang liefhebben.